Łożyska baryłkowe wzdłużne

 

Łożyska baryłkowe wzdłużne    W łożyskach baryłkowych wzdłużnychbaryłki współpracują z zewnętrzną powierzchnią kulistą pierścienia zewnętrznego na skutek czego jest ono łożyskiem wahliwym. Łożyska te w przeciwieństwie do pozostałych grup konstrukcyjnych łożysk wzdłużnych przenoszą także obciążenia promieniowe przy jednocześnie działających obciążeniach osiowych. Łożyska te są rozłączne, w wobec tego zabudowa pierścienia wewnętrznego z zestawem baryłek i pierścienia zewnętrznego może następować oddzielnie.

    Łożyska baryłkowe wzdłużne są wykonywane w trzech seriach wymiarowych: 292, 293 i 294. W zależności od serii dopuszczalna niewspółosiowość może wynosić dla serii 292 – 2°, dla serii 293 – 2,5° a dla serii 294 – 3°.

    Łożyska mniejszych wymiarów, na ogól do średnicy otworu 340 mm mają koszyki tłoczone z blachy stalowej a łożyska większych rozmiarów koszyki masywne mosiężne.

    Łożyska baryłkowe wzdłużne są wykonywane w normalnej klasie dokładności. Przy bardzo obciążonych łożyskach gdy siła osiowa Fa > 0,1 Co należy powiększyć podane w tablicach wartości związane z zabudową da i Da nawet do wartości da = d1 i Da = D1; wówczas ulegają pomniejszeniu dopuszczalne wartości niewspółosiowości. Przy łożyskach z koszykiem blaszanym należy przewidzieć odpowiedni luz między otworem oprawy a koszykiem aby uniknąć jego ocierania się o oprawę w przypadku maksymalnych wychyleń.

    Dla łożysk tego typu ze względu na duży docisk kulistych czół baryłek do bieżni pomocniczej oraz znaczny, zarówno na niej, jak i na bieżniach głównych poślizg, najbardziej optymalne jest smarowanie olejowe. Tylko w wyjątkowych przypadkach, przy małych obciążeniach i małych prędkościach obrotowych dla łożysk o mniejszych gabarytach możliwe jest smarowanie smarem plastycznym. Łożyska tej grupy konstrukcyjnej podobnie jak i pozostałe łożyska toczne powinny pracować przynajmniej przy minimalnym obciążeniu w celu uniknięcia zakłóceń w czasie pracy.